Hernández

Feb 162018
 

Op 21 maart 2018 kunt u in het kader van een raadgevend referendum uw mening geven over de nieuwe Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (WIV 2017). Deze wordt ook wel aangeduid als Sleepwet, hetgeen verwijst naar de uitbreiding van mogelijkheden om communicatieverkeer af te luisteren (door middel van bulkinterceptie) door de inlichtingendiensten (AIVD en MIVD). Dit is echter slechts één aspect van de WIV 2017.

Volgens de overheid draagt de WIV 2017 bij aan de nationale veiligheid en de effectiviteit van de inlichtingendiensten. Veel mensen denken hierbij in eerste instantie aan het voorkomen van terroristische aanslagen. De inlichtingendiensten richten zich echter niet alleen op (potentiële) terroristen, maar op veel meer mensen en zaken die volgens de diensten een bedreiging zouden vormen voor de democratische rechtsorde. Een dreiging die echter niet altijd evident is.

Continue reading »

Feb 162018
 

Met invoering van de WIV 2017 worden de bevoegdheden van de inlichtingendiensten verder uitgebreid terwijl controlemogelijkheden en het toezicht op de werkwijze beperkt blijven.

De overheid wil de nieuwe Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten 2017 (WIV 2017) invoeren omdat de oude wet (WIV 2002) gemoderniseerd moet worden. Maar ook omdat de bevoegdheden in de ‘oude’ wet te beperkt zouden zijn voor de diensten. Bepaalde wetten zijn decennia oud en het is dan goed om deze aan te passen.

Continue reading »

Feb 162018
 

De AIVD heeft een zeer ruime opvatting over personen en organisaties die een bedreiging zouden vormen voor de nationale veiligheid en democratische rechtsorde.

De AIVD houdt zich bezig met dreigingen tegen de Nederlandse staat en de democratische rechtsorde. Tijdens de Koude Oorlog, toen er sprake was van een duidelijk vijandbeeld, was het helder. Communisten vormden een bedreiging. Na de val van de Muur verlegde de AIVD haar werkterrein en werden ´bedreiging´ en ´democratische rechtsorde´ steeds ruimer gedefinieerd.

Continue reading »

Feb 162018
 

Het gebrek aan transparantie van de AIVD en MIVD maakt een analyse van de effectiviteit en toegevoegde waarde van hun bijdragen aan de nationale veiligheid onmogelijk.

Nederland kent twee inlichtingendiensten. De Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) brengt politiek maatschappelijke ontwikkelingen en bedreigingen in kaart en waarschuwt voor bedreigingen en risico’s. Volgens haar jaarverslag van 2016 produceerde de dienst 152 ambtsberichten, 457 inlichtingenrapporten en 118 dreigingsproducten. Het jaarverslag specificeert niet over welke onderwerpen is gerapporteerd.

Continue reading »

Feb 162018
 

Toezicht en controle op de AIVD en MIVD is in de loop der jaren mondjesmaat toegenomen. Tot 2002 waren de verantwoordelijke ministers, soms aangevuld met andere ministers of de Rechtbank Den Haag, hiervoor verantwoordelijk. Daarna veranderde dit met de invoering van de Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD).

De CTIVD beoordeelt achteraf of de AIVD en de MIVD zich aan de regels en wetgeving hebben gehouden en geeft adviezen. De verantwoordelijke ministers kunnen de aanbevelingen van het CTIVD naast zich neerleggen. De toezichthouder heeft inmiddels 55 rapporten gepubliceerd. In 2016 heeft zij vijf rapportages afgerond, waaronder bijvoorbeeld een rapport over de afluisterbevoegdheid van de MIVD en een rapport over de invulling van criteria voor samenwerking met buitenlandse diensten.

Continue reading »

Feb 162018
 

De Commissie voor de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CIVD), in de volksmond ook wel de commissie Stiekem genoemd, bestaat sinds 1952. In de commissie hebben de fractievoorzitters van de grootste partijen zitting. Op dit moment bestaat de CIVD uit vijf fractievoorzitters, drie van de coalitiepartijen (VVD, CDA, D66) en twee van oppositiepartijen (PVV en GL). De commissie vergadert onder strikte geheimhouding, maar brengt summier verslag uit aan de Kamer.

Het functioneren van de CIVD staat al jarenlang ter discussie. Toenmalig commissievoorzitter Van Thijn zat in de jaren ’70 regelmatig alleen te vergaderen met ministers en ambtenaren. Naar verluidt zaten sommige fractievoorzitters, die wel kwamen opdagen, te slapen of hadden zij de stukken niet gelezen. Het is niet bekend of het met de vergaderdiscipline van de commissie nog steeds zo schrijnend gesteld is. Wel is bekend dat de helft van de leden in 2016 niet op de vergaderingen aanwezig was.

Continue reading »

Feb 162018
 

In de WIV 2017 heeft de wetgever een nieuwe commissie in het leven geroepen: de Toetsingscommissie Inzet Bevoegdheden (TIB). De TIB toetst of de besluiten van de minister over de inzet van bevoegdheden rechtmatig zijn, bijvoorbeeld een besluit om over te gaan tot bulkinterceptie of hacken. Anders dan de reeds bestaande Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) toetst de TIB de inzet van bevoegdheden vooraf.

De benoemingsprocedure voor de TIB wordt in de WIV 2017 omschreven. De commissie bestaat uit een voorzitter en twee leden, waarvan één lid over technische deskundigheid dient te beschikken. De Nationaal Ombudsman en de hoogste rechters bevelen gezamenlijk voor elke functie drie potentiële kandidaten aan. Daarna draagt de Tweede Kamer per functie drie kandidaten voor aan de minister van Binnenlandse Zaken: voor het voorzitterschap, het algemene lid en voor de technisch expert.

Continue reading »

Feb 152018
 

De WIV 2017 volgt de WIV 2002 op, die een wijziging is van de eerste Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten uit 1987. Voordien was het werk van de inlichtingendiensten geregeld via een Koninklijk Besluit.

Naast de verschillende wetten met de begeleidende Memorie van Toelichtingen en tussentijdse wijzigingen zijn hier ook te vinden de jaarverslagen van de AIVD, MIVD en de toezichthouder de CTIVD. Daarnaast ook alle toezichtsrapporten van de CTIVD en de jaarverslagen van de CIVD, de commissie stiekem. Daarnaast zijn de reacties van de Raad van State, de CTIVD en de Autoriteit Persoonsgegevens op het wetvoorstel WIV 2017 toegevoegd.

Continue reading »

Dec 102017
 

Voorkom vernietiging van de inlichtingen archieven.

Buro Jansen & Janssen wil voorkomen dat de immense archieven van de Nederlandse inlichtingendiensten waaronder de BVD en diverse militaire inlichtingendiensten) worden vernietigd. Wij roepen mensen daarom op om zoveel mogelijk dossiers op te vragen in het belang van onze veiligheid, democratische controle op de diensten, burgerrechten en kennis over de betrokkenheid van de inlichtingendiensten bij allerlei sociaal maatschappelijke, culturele en politieke en andere gebeurtenissen in binnen- en buitenland.

De bevoegdheden van opsporingsdiensten en inlichtingendiensten zijn de afgelopen dertig jaar gestaag uitgebreid. De diensten beweren steeds dat dat in het belang is van onze veiligheid. De politiek gaat graag mee in die stelling en voorziet de diensten van de gevraagde bevoegdheden. Zo ook recentelijk.

De Tweede Kamer ging akkoord met het ongericht aftappen van het internet door de inlichtingendiensten. Het is te vergelijken met de grootschalige stofzuiger van de Amerikaanse inlichtingendienst, de NSA, die door Edward Snowden openbaar is gemaakt. De Nederlandse stofzuiger is natuurlijk van een kleiner kaliber.

Nu wordt er altijd geroepen dat de uitbreiding van die bevoegdheden en dus ook het aftappen van het internet door inlichtingendiensten in dit geval van belang is voor onze veiligheid. Rusland staat digitaal voor de deur, terroristen zouden op het internet plannen beramen en andere voorbeelden worden aangehaald. Of je nu wel of niet die argumentatie van de diensten en de politiek steunt, is het natuurlijk van belang om te weten wat voor werk diensten in het verleden hebben uitgevoerd, wat de mislukkingen waren, de successen, de schendingen van grondrechten en de redenen van dat werk.

Die successen, mislukkingen en andere zaken zitten in de archieven van de inlichtingendiensten. Grote delen van deze archieven worden naar de brandstapel gebracht, wij weten niet wat, want dat is ook geheim. De Tweede Kamer die de uitbreiding van de bevoegdheden goedkeurde, keurde ook de vernietiging goed, dus van de politiek moeten we het niet hebben als wij willen weten wat de inlichtingendiensten in de Koude Oorlog en daarna voor werk hebben uitgevoerd en wat het resultaat daarvan was. Een groot deel van de archieven van de Inlichtingendienst Buitenland (IDB) zijn ook zonder slag of stoot van de politiek vernietigd.

Om te voorkomen dat de archieven vernietigd worden, roepen wij iedereen op om dossiers op te vragen om zo het archief veilig te stellen voor de toekomst. Wij publiceren een lijst wat u kunt opvragen, de adressen van de diensten, voorbeeldbrieven, zijn bereid indien gewenst de brieven op te stellen met onderwerpen naar keuze, willen ze fysiek versturen, zijn bereid bezwaar, beroep en hoger beroep te begeleiden, maar hebben uw handtekening en adres nodig. Procedures zijn lang, meestal jaren, wij hebben het geduld, wij rekenen op uw steun.

Kennis over het verleden is van essentieel belang voor kennis over het handelen in het heden en de activiteiten van inlichtingendiensten in de toekomst.

Uw veiligheid is onze veiligheid.
Buro Jansen & Janssen, maart, 2017

Nov 232017
 

11 maart 2004. In de ochtendspits ontploft een aantal bommen in treinen op weg naar Madrid. 191 onschuldige mensen laten het leven, 1900 mensen raken gewond. De Spaanse premier Aznar probeert tegen alle aanwijzingen in de schuld in de schoenen te schuiven van de Baskische afscheidingsbeweging ETA. Aznar hoopt zo de verkiezingen te winnen, die drie dagen later plaatsvinden.

Het misbruik van de aanslag voor politieke doeleinden is niet het enige opmerkelijke feit aan de aanslagen. In de maanden daarna publiceren Spaanse kranten steeds meer details. En wat blijkt? De groep verdachten van de aanslag blijkt te wemelen van de informanten en infiltranten van de Spaanse politie en inlichtingendiensten. De mijnarbeider die de springstof levert, staat op de loonlijst van de politie. De politie observeert het transport van de springstof maar grijpt niet in. Een andere informant vertelt de politie over plannen om treinen op te blazen. Ook weet de politie via informanten dat de groep op zoek is naar iemand die mobiele telefoons kan ombouwen tot ontstekingsmechanismen. Met andere woorden: de aanslag had voorkomen kunnen worden.

Waarom grijpen politie en inlichtingendiensten niet in, als er zo veel informatie is over een op hand zijnde aanslag? Het kan zijn dat de inlichtingendiensten dachten dat de springstof voor de ETA bedoeld was. Door niet in te grijpen, hoopten ze dichterbij de top van de ETA te komen – een zeer gebruikelijke methode van inlichtingendiensten. Het kan ook zijn dat de inlichtingendienst van een minder zware aanslag uitgingen en doelbewust niet hebben ingegrepen. Ook dat zou de eerste keer niet zijn.

In de wereld van inlichtingendiensten is niets wat het lijkt. Radicale personen, die anderen opjutten om geweld te gebruiken, blijken in werkelijkheid informant van een inlichtingendienst te zijn. Denk aan Saleh B., die ervan verdacht wordt als informant van de AIVD in de Hofstadgroep te zijn geïnfiltreerd en handgranaten zou hebben geleverd. Gevaarlijke verdachten worden niet opgepakt, omdat een inlichtingendienst hoopt zo een netwerk beter in kaart te krijgen. Keer op keer blijkt dat verdachten van aanslagen al in beeld waren bij inlichtingendiensten, maar er niet ingegrepen is. Opzet? Slechte informatie-uitwisseling? Verkeerde inschattingen? Onbetrouwbare informanten? De waarheid komt vrijwel nooit op tafel omdat alles wat inlichtingendiensten doen geheim is.

 

https://www.burojansen.nl/pdf/terrorismekrantburojansen&janssen.pdf

Oct 042017
 

De Nederlandse politie doet aan social media surveillance en werkt hierin samen met de social media monitoring bedrijven Coosto, OBI4wan en HowAboutYou. Dit blijkt uit onderzoek van Buro Jansen & Janssen.

De Nederlandse bedrijven Coosto, OBI4wan, HowAboutYou, Buzzcapture bieden monitoring tools aan op het terrein van reputatiemanagement of webcare. Deze worden afgenomen door bedrijven en overheidsorganen die negatieve publiciteit willen tegengaan. Essentieel onderdeel van het reputatiemanagement is de sentiment analyse. Bedrijven verzamelen data die worden voorzien van een label goed/positief, slecht/negatief en neutraal. De labels dienen om de publiciteit over een product of dienst te volgen. Daarbij gaat het natuurlijk vooral om negatieve berichtgeving, waar een producent snel op wil reageren.

Continue reading »

Oct 042017
 

Het op grote schaal monitoren van mensen op online en social media kwam eind 2016 in de Verenigde Staten in het nieuws. De Amerikaanse burgerrechten beweging ACLU (American Civil Liberties Union) publiceerde in oktober 2016 een rapport over het Amerikaanse bedrijf Geofeedia, dat data van Facebook, Instagram, Twitter en andere social media ter beschikking stelt aan Amerikaanse opsporingsdiensten. In reactie op het nieuws besloten Instagram, Facebook en Twitter Geofeedia geen toegang meer te geven tot openbare data van de social media bedrijven. In de Verenigde Staten laaide de discussie over social media surveillance bedrijven als Geofeedia op.

Continue reading »

Aug 272017
 

Toen ik betrokken was bij de organisatie van Rock Against Racism dat plaatsvond in maart van dit jaar werd ik benaderd door, wat ik toen nog dacht, de reguliere politie. Ze belden over dat ze aanwijzingen hadden dat extreemrechts op het festival af zou komen. Tof op zich zo’n waarschuwing en de informatie bleek ook nog te kloppen want er kwam een handjevol van dat extreemrechtse spul op het evenement af. Dat ze geen uniform aanhadden en alleen hun voornaam noemden was wel wat vreemd.

Continue reading »